GPX ViewNiemcy
Malerweg
„Szlak malarzy”, wiodący przez punkty widokowe, w których niemieccy romantycy stawiali sztalugi, pośród piaskowcowych baszt doliny Łaby.
Wczytywanie mapy…
136 m · 0,0 km
Przesuń wzdłuż krzywej, aby odczytać każdy punkt.
- Dystans
- 114,7 km
- Podejście
- 2924 m
- Zejście
- 2882 m
- Najwyższy punkt
- 547 m
- Czas marszu
- 36 godz. · ~6 dni
Szacowany czas marszu (norma DIN 33466) — bez postojów, posiłków i noclegów.
Trasy pochodzą z danych OpenStreetMap, na licencji ODbL.
Teren
Masyw piaskowcowy pocięty na stoły i iglice, gdzie szlak nieustannie wspina się i schodzi między dnem dolin a płaskowyżem. Sumaryczne przewyższenie zaskakuje w porównaniu z wysokością bezwzględną — nigdzie nie przekracza się pięciuset metrów. Liczne schody wykute w skale i kilka metalowych drabinek, ale nic, co wymagałoby techniki.
Kiedy tam iść
Od kwietnia do października. Wiosna i jesień dają piaskowcowi najlepsze światło, to samo, które przyciągało malarzy; latem najbardziej znane miejsca — Bastei na czele — są zatłoczone już od rana. Skała robi się śliska w wilgotną pogodę, a wraz z nią schody.
Dojazd i podział na etapy
Start jest w Pirnie, dwadzieścia minut pociągiem od Drezna, meta w Bad Schandau, też na tej linii. Liczcie osiem dni na osiem oficjalnych etapów. Kolej S-Bahn wzdłuż Łaby obsługuje niemal każdy koniec etapu, co pozwala przejść szlak odcinkami z jednego noclegu.
Zabierz trasę w teren
Pobrany plik otwiera się w GPX View, który pokazuje przebieg trasy, pozostałe przewyższenie i Twoją pozycję na mapie — bez sieci, gdy mapa jest już zapisana.
Najczęstsze pytania
- Czy ten plik GPX jest darmowy?
- Tak, bez konta i bez rejestracji. Trasa pochodzi z danych OpenStreetMap i jest objęta licencją ODbL: można ją wykorzystać ponownie, pod warunkiem podania źródła.
- Czy da się przejść tylko fragment?
- To wręcz najczęstszy sposób. Każdy etap kończy się blisko stacji kolejowej albo przystani, więc można przejść jeden dzień i wrócić pociągiem — bez organizowania wahadłówek.
- Czy to trasa odpowiednia dla dzieci?
- Poszczególne etapy owszem: są krótkie, a teren nie ma nic z wrogiego. Schodów i kładek jest wiele, co bardziej bawi niż straszy, ale kilka punktów widokowych jest eksponowanych.