GPX ViewHolandia
Pieterpad
Przejście Holandii na całej jej długości, od wioski Pieterburen nad Morzem Wattowym aż po Sint-Pietersberg, nad Maastricht.
Wczytywanie mapy…
1 m · 0,0 km
Przesuń wzdłuż krzywej, aby odczytać każdy punkt.
- Dystans
- 501,8 km
- Podejście
- 955 m
- Zejście
- 866 m
- Najwyższy punkt
- 134 m
- Czas marszu
- 127 godz. · ~21 dni
Szacowany czas marszu (norma DIN 33466) — bez postojów, posiłków i noclegów.
Trasy pochodzą z danych OpenStreetMap, na licencji ODbL.
Teren
Płasko, poza samym końcem. Szlak przecina poldery, wały przeciwpowodziowe, wrzosowiska Drenthe, lasy Veluwe i pola z żywopłotami Limburgii, po gruntowych drogach, brzegach kanałów i kilku wiejskich szosach. Wysiłek bierze się z kilometrów, nigdy z rzeźby terenu — jedynymi wyraźnymi podejściami są limburskie wzgórza na ostatnich dniach.
Kiedy tam iść
Przez cały rok, co jest rzadkością dla trasy tej długości. Wiosna i jesień są najprzyjemniejsze; zima pozostaje przejezdna, tylko wilgotna i wietrzna, z krótkimi dniami. Nic się nie zamyka, żadna przełęcz nie zasypuje śniegiem: to szlak bez martwego sezonu.
Dojazd i podział na etapy
Do Pieterburen dojeżdża się autobusem z Groningen; Maastricht to stacja międzynarodowa. Liczcie dwadzieścia sześć etapów, czyli około miesiąca. Ale to najłatwiejszy do podzielenia szlak w Europie: sieć kolejowa w Holandii jest tak gęsta, że niemal każdy koniec etapu leży blisko stacji, a wielu przechodzi go weekend po weekendzie, przez lata.
Zabierz trasę w teren
Pobrany plik otwiera się w GPX View, który pokazuje przebieg trasy, pozostałe przewyższenie i Twoją pozycję na mapie — bez sieci, gdy mapa jest już zapisana.
Najczęstsze pytania
- Czy ten plik GPX jest darmowy?
- Tak, bez konta i bez rejestracji. Trasa pochodzi z danych OpenStreetMap i jest objęta licencją ODbL: można ją wykorzystać ponownie, pod warunkiem podania źródła.
- Czy piesze wędrowanie po Holandii jest monotonne?
- Rzeźby terenu brak, ale krajobraz zmienia się całkowicie od północy do południa: Morze Wattowe, torfowiska Drenthe, wrzosowiska Veluwe i pola z żywopłotami Limburgii nie mają ze sobą nic wspólnego. To trasa różnorodności, nie przewyższenia.
- Czy trzeba rezerwować noclegi?
- W wysokim sezonie tak: szlak jest bardzo popularny wśród samych Holendrów, a pokoi gościnnych na małych etapach jest niewiele. Poza sezonem łatwo znaleźć nocleg tego samego dnia.