Przejdź do treści
GPX View

Portugalia

Rota Vicentina — szlak rybaków

Trilho dos Pescadores biegnie tuż przy atlantyckim wybrzeżu południowo-zachodniej Portugalii, ścieżkami, którymi rybacy schodzili do zatoczek.

Wczytywanie mapy…

Profil wysokości

8 m · 0,0 km

Przesuń wzdłuż krzywej, aby odczytać każdy punkt.

Dystans
217,3 km
Podejście
2028 m
Zejście
2035 m
Najwyższy punkt
155 m
Czas marszu
59 godz. · ~10 dni

Szacowany czas marszu (norma DIN 33466) — bez postojów, posiłków i noclegów.

Pobierz plik GPX

Otwórz trasę w podglądarce

Trasy pochodzą z danych OpenStreetMap, na licencji ODbL.

Teren

Dużo piasku, i to on decyduje o trudności: szlak biegnie klifem po ścieżkach, w których stopa się zapada, co męczy znacznie bardziej niż przewyższenie — zresztą skromne. Zejścia do zatoczek i podejścia z powrotem powtarzają się przez cały dzień. Atlantycki wiatr wieje niemal bez przerwy, często pod prąd w kierunku południowym.

Kiedy tam iść

Od września do maja. Lata lepiej unikać: brak cienia, rozgrzany piasek i plażowy tłok na dojściach. Wiosna jest tu najlepszą porą, gdy kwitnie wrzosowisko, a bociany gnieżdżą się na klifowych skałach — to lokalna osobliwość, nigdzie indziej w Europie tego nie robią.

Dojazd i podział na etapy

Szlak łączy Porto Covo z Odeceixe, a odcinki Vicentina przedłużają go do Lagos. Liczcie około dziesięciu dni na całość, mniej na sam odcinek alentejański. Wioski przy trasie obsługują autobusy z Lizbony lub Faro, co pozwala podzielić szlak na kilkudniowe wyjazdy.

Zabierz trasę w teren

Pobrany plik otwiera się w GPX View, który pokazuje przebieg trasy, pozostałe przewyższenie i Twoją pozycję na mapie — bez sieci, gdy mapa jest już zapisana.

Pobierz GPX View w App StorePobierz z Google Play

Najczęstsze pytania

Czy ten plik GPX jest darmowy?
Tak, bez konta i bez rejestracji. Trasa pochodzi z danych OpenStreetMap i jest objęta licencją ODbL: można ją wykorzystać ponownie, pod warunkiem podania źródła.
Dlaczego piasek tak utrudnia marsz?
Bo pochłania energię kroku: przy tym samym wysiłku posuwamy się wyraźnie wolniej niż po twardej ścieżce. Dwudziestokilometrowy etap na tym szlaku zajmuje tyle co dwudziestopięciokilometrowy gdzie indziej — to punkt, który piesi najczęściej nie doceniają.
Czy można iść przy krawędzi klifu bez ryzyka?
Szlak miejscami zbliża się do niej, po podłożu piaszczystym i niestabilnym. Nie ma barierek, a krawędź się osypuje: to jedyna naprawdę ważna ostrożność, wraz z wiatrem, który wytrąca z równowagi.

Inne szlaki

Wszystkie trasy