GPX ViewWat is een GPX-bestand?
Een GPX-bestand is een tocht op schrift: een reeks coördinaten, in de volgorde waarin je ze hebt afgelegd of van plan bent af te leggen. Het bevat geen kaart van zichzelf — die komt van wat het bestand opent.
Een tekstbestand dat je zo kunt lezen
GPX staat voor GPS Exchange Format. Het is XML, dus gemarkeerde tekst: open een GPX in een teksteditor en je leest hem regel voor regel, elk punt met zijn eigen breedte- en lengtegraad. Niets is versleuteld, niets gecomprimeerd. Dat verklaart zijn lange leven — het formaat is sinds 2004 ongewijzigd, en een toestel van vijftien jaar oud leest nog altijd een bestand dat vanochtend is geëxporteerd.
Track, route, waypoint: drie verschillende dingen
Een GPX kan drie soorten inhoud bevatten, en de verwarring tussen de eerste twee veroorzaakt de meeste onaangename verrassingen. Een track is een opname: duizenden punten die seconde na seconde zijn vastgelegd, het pad dat werkelijk is afgelegd. Een route is een bedoeling: een handvol tussenpunten die een toestel zelf verbindt, op zijn eigen manier. Waypoints zijn benoemde plaatsen, los van het pad. Dezelfde tocht beschreven als track of als route levert nooit hetzelfde bestand op, en ook niet dezelfde lengte.
Wat een GPX niet bevat
Geen kaart, geen foto, geen kleur, geen padnaam. Een GPX beschrijft alleen posities; alles wat verder rond de lijn op het scherm te zien is — het reliëf, de hoogtelijnen, de dorpen — komt van de kaartachtergrond van het programma dat hem toont, niet van het bestand. Daarom ziet dezelfde track er bij de ene viewer anders uit dan bij de andere, zonder dat een van de twee het mis heeft.
Hoogte en tijd zijn optioneel
Veel bestanden bevatten een hoogte en een tijdstip per punt, maar niets verplicht dat. Een route die met de hand op een planningssite is getekend, heeft meestal geen van beide: er is dan geen stijging te berekenen, geen snelheid, geen duur. Als de hoogte er wel is, hangt de nauwkeurigheid af van de bron — een barometer volgt het reliëf op de voet maar drijft weg met het weer, terwijl gps alleen al snel enkele meters mis is in de verticaal.
Waar GPX-bestanden vandaan komen
Van een horloge of een fietscomputer, die de tocht exporteert eenmaal je thuis bent; van een routeplanningssite, die het bestand ter download aanbiedt; van een wandelgids of een toeristenbureau, die het bestand aan hun pagina hangen; van een tochtgenoot, die het je per mail doorstuurt. Het is elke keer hetzelfde formaat, en het is van geen account en geen dienst afhankelijk.
GPX, TCX, KML, FIT: wat voor wat
GPX is het uitwisselingsformaat: het formaat dat vrijwel alles leest en schrijft. TCX komt van trainingstoestellen en voegt inspanningsgegevens toe — hartslag, cadans — aan diezelfde lijn. KML is gemaakt voor cartografische weergave, met eigen stijlen en lagen, maar beschrijft een vorm in plaats van een tocht in de tijd. FIT is binair, compact en eigen aan de toestellen die het schrijven. Twijfel je over wat je moet vragen, vraag dan om GPX.
Wat je erin aantreft
- De trackpunten
- Een lange reeks coördinaten, elk met zijn breedte- en lengtegraad, in volgorde. Dit is de kern van het bestand, en vaak tienduizenden regels voor een enkele dag te voet.
- De hoogte, als die er is
- Één waarde per punt, in meters. Daaruit worden de stijging en het hoogteprofiel afgeleid; zonder hoogte kan een viewer alleen een platte kaart tekenen — en het is terecht dat hij de rest niet verzint.
- De tijd, als die er is
- Het tijdstip van elk punt, de enige mogelijke bron voor een duur, een snelheid of een pauze. Een route die vooraf is uitgestippeld heeft er geen: niemand heeft hem nog afgelegd.
- De waypoints
- Benoemde punten, los van de lijn: een hut, een bron, een pas, een vertrekpunt. Ze hebben een naam en soms een omschrijving, en heel wat viewers negeren ze gewoonweg.
- De segmenten
- Een track kan in meerdere stukken zijn opgedeeld. Een onderbreking markeert een pauze, een verloren signaal of een dagwisseling — en een serieuze viewer verbindt de twee einden niet, omdat de rechte lijn die hij dan zou tekenen een afstand toevoegt die niemand heeft afgelegd.
- De naam en het toestel
- Een titel voor de track, en vaak een vermelding van de hardware of software die hem heeft gemaakt. Dat is wat vooraan verschijnt zodra een viewer hem opent — en waarom zoveel bestanden nog altijd „Track 001” heten.
Bekijk wat jouw bestand bevat
De snelste manier om te weten wat een bestand bevat, blijft het openen ervan. De viewer van deze site leest hem in je browser en toont wat hij vindt: de lijn, de afstand, de stijging als er hoogtes zijn, de waypoints als die er zijn. Het bestand verlaat je apparaat niet, en er wordt niets bewaard.
Veelgestelde vragen
- Kan een GPX-bestand meerdere tracks bevatten?
- Ja, en dat is een veelvoorkomende bron van problemen: veel toestellen lezen alleen de eerste, of weigeren het hele bestand. Één GPX per track blijft de veiligste vorm om over te dragen.
- Kan een GPX met de hand worden aangepast?
- Ja, het is tekst: een naam corrigeren of een waypoint verwijderen in een editor werkt prima. Punten met de hand weghalen gaat daarentegen snel mis — een tool die de afstanden voor je herberekent is dan een beter idee.
- Waarom toont mijn bestand geen hoogtemeters?
- Omdat het geen hoogte bevat. Dat is het geval bij de meeste routes die op een kaart zijn getekend in plaats van in het veld opgenomen. Een eerlijke viewer toont dan een kaart zonder profiel, in plaats van een cijfer te schatten.
- Bevat een GPX persoonsgegevens?
- Het bevat waar en wanneer je bent geweest, en dat is vaak genoeg om te zeggen waar je woont: een track die vanaf huis is opgenomen, begint voor je eigen voordeur. Daarom lezen de tools van deze site bestanden in de browser, en sturen ze nooit door.